DTS BLOG: It has been ages (without western food) (NL/EN)

NL

Zoals de titel al zegt: het is eeuwen geleden. Ik ben blij dat ik eindelijk eens contact met jullie heb en om te laten zien dat 1) ik nogsteeds leef en 2) dat het goed met met gaat.

Het is tot nu toe een wilde rit en ik geniet enorm van Japan. Ja, ik ben op dit moment in Japan. We zijn drie weken geleden op outreach gegaan en de tijd vliegt! Dus ik neem jullie even mee op tijdreis.
In de eerste twee weken verbleven wij in Tokyo in de centrale regio Cheo-Ku, in een kerk genaamd Little Ones Missionairy Church. We arriveerden precies twee dagen voordat Orkaan 19 (Hagabis) arriveerde. Met de nodige voorbereidingen (met dit bedoel ik gestoorde Japanse snacks, en paar nachten avondeten en wat Coca Cola) bleven wij binnen en schuilden we voor de orkaan. Dit is wanneer een van de eerste wonderen gebeurden op onze reis, en het is niet een kleintje. We deden wat aanbidding en intercessie tijdens de eerste ochtend van orkaan Hagabis (de hele stad was in lock-down). Tijdens de stad startte Alyssa met bidden voor een eerdere verdwijning van de orkaan. We deden mee en we zagen de vruchten! Op zondag (twee dagen voordat de orkaan echt zou verdwijnen volgens weervoorspellers) vertelde het nieuws dat de orkaan ineens een hoop kracht had verloren en terugging richting zee. En ze hadden gelijk! De kracht van de orkaan was gedaald tot een tropische storm en het had inderdaad ineens de draai gemaakt richting zee. En dus,God heeft de orkaan verwijderd van Japan.

Met het land gaat het goed, alhoewel sommige plekken nogsteeds geen stroom hebben. En alhoewel de Japanners een hoop pijn hebben doorstaan, het was een mogelijkheid voor ons als een team om wat liefde en blijdschap in het land te injecteren. We hadden de mogelijkheid om te evangeliseren in universiteiten, het ziekenhuis, en op de straten door Jezus te aanbidden met onze muziek skills. Ik kon praten met veel mensen en hun gezichten zien oplichten terwijl ik hun kon vertellen over de ware bron van rust, comfort en welzijn, en daardoor had ik de privilege om Jezus gigantisch te zien bewegen in Japan. We hadden ook de mogelijkheid om samen te werken met YWAM Tokyo en YWAM Queenstown en alleen al met hen zijn er meer dan een paar verhalen die ik kan vertellen. Al in al wordt deze plek gecultiveerd door God voor een opwekking, alhoewel dat zo ver weg lijkt op dit moment.

Na twee weken vertrokken we naar Osaka om te verblijven bij YWAM Osaka, een base die zich focust rondom performative arts (Gospel koor) en evangelisatie. Hier is hun kerk onze voornaamste ministry. We geven lessen Engels aan de YWAM staff (dat voornamelijk bestaaat uit Japanners en Koreanen) en de kinderen die deelnemen aan de English School, een onderdeel van de BCI. Het lesgeven was vruchtdragend en ik realiseer hoe God me had voorbereid om dit deel van de ministry te ondernemen in dit seizoen. Ik zie ook hoe ons team door een seizoen gaat van rust en vertrouwen, waarin we gewoon kunnen genieten van de kleine dingen. Dat ondanks dat we een aantal grote manifestaties van kracht hebben mogen meemaken, en dat alhoewel ik bid voor meer, dat God wil dat we ons focussen en dat we genieten van de kleine dingen die Hij doet om Zijn Koninkrijk op aarde te doen groeien.

We hebben de unieke mogelijkheid om deel te nemen aan hun Gospel Koor en ik ben op dit moment dus an het zingen en dansen (als je het dansen kan noemen, het is meer bewegen.. maar we gaan verder) met Koreanen en Japanners voor Jezus. Het is het allerbeste en grappigste iets in de wereld. OH EN DATGENE WAT IK NOG FANTASTISCHER VIND is dat we Danke für diesen Guten Morgen aan het zingen zijn. Ik ben de enige europeaan in het team en zeker de enige in het team dat duits verstaat, dus voor mij is het niet zo lastig. Maar de rest is het aan het proberen en ze leren het van een japanse vrouw genaamd Joy die naar Duitsland is geweest voor een jaaer buitenland-stage. Het is zo’n zegening: stel je voor dat je een duits lied leert in Japan, en je krijgt les van Japanners. Het is zo fantastisch.

De contrasten in dit land zijn gigantisch. Mensen hier spannen zich in om normaal te functioneren en je ziet het dagelijks. Ze werken overhuren en je kunt gewoon zien dat hun ogen leeg zijn, ze zijn moe in de ochtend – de blijdschap is verdwenen. En de enige mensen die ik ontmoet die net zo hard werken, maar wel blijdschap en energie uitstralen, zijn de mooie mensen in de kerk. Het is zo duidelijk dat de rust van de Heer je de mogelijkheid geeft om bergen te bewegen. God laat me zovaak zien wat rusten in Hem is, en hoe essentieel Hij is om het leven te leven. Ik zal deze lessen dan ook aan de Japanners doorgeven zovaak als ik maar kan terwijl ik hier ben – ik heb hun gezichten zien oplichten door deze woorden.

Zezijn bang voor immigranten en toeristen, schuwen weg voor een knuffel die een paar minuten later hun laten glimlachen van oor tot oor, zijn bang voor religie terwijl ze er zelf zo vast in zitten en zijn onzeker over hun eigen krachten en eigenwaarde. En er is nog zoveel meer. Er zijn veel momenten waarin ik me realiseer dat deze plek niet heel veel anders is dan Nederland en ik ga door dit nog meer schreeuwen om een opwekking in Nederland.

Wanneer je gaat slapen, accepteer je dan dat je slaapt? En wanneer je wakker wordt, ben je het dan met me eens dat je wakker bent geworden wanneer je wakker bent? Ben je het met me eens dat dit twee verschillende stadia zijn? Mensen die niet geloven, zijn zombies. Ze zijn in slaap, en dit is de Ontwakening.


Kanye West (2019, vert.)

En toch laten deze mooie momenten zien dat er een vershuiving is in Japan, alhoewel het nog klein is. YWAM Tokyo en Osaka doen zo’n fantastisch werk om mensen liefde te geven en ze schuwen er niet voor weg! Alles voor de kracht van Jezus en tot de Glorie van Jezus! 

Terwijl dit alles gaande is gaat het goed met mij. De mensen zijn zo liefdevol, het eten is fantastisch (alhoewel ik westers eten best wel mis na drie weken noedels, soja saus en zeewier). Het weer is lekker, elke dag is de temperatuur goed en de zon is lekker warm. Je merkt niet echt dat het herfst is. Met het team gaat het ook goed e n ik ben zo dankbaar dat ik met hun dit pad bewandel in dit seizoen! Het zijn de meest fantastische mensen ever.

Wat ik van jullie wil vragen is of jullie voor me willen bidden, want ik slaap niet meer zo goed als ik eerst deed, mijn voeten zijn vol met wonden en blaren en de situatie thuis is ook niet geheel fantastisch op dit moment. Dus, gebed is meer dan welkom! Maar hee, Jezus is Heer, dus ik ben overtuigd dat het allemaal wel goedkomt. Ik mis jullie en ik hoop dat het met een ieder van jullie goed gaat. Ik ga proberen wat meer te schrijven richting jullie, alhoewel ik het steeds drukker krijg. Ik hou van jullie! Tot snel.

EN

Like the title says: it has been ages. I am happy to finally reach out to you guys, and to show that 1) I am still alive and 2) I am doing well.

It has been a wild ride so far and I am fully enjoying my time in Japan. Yes, I am in Japan at the moment. We went on outreach 3 weeks ago and time flies! So tag along with me while I take you on some time traveling.

In the first two weeks, we stayed in Tokyo in the central region Cheo-Ku, at the Little Ones Missionairy Church, arriving exactly two days before Typhoon 19 (Hagabis) made their way to our doorstep. With the nessecary preparations (with which I mean crazy Japanese snacks, some nights worth of dinner and some Coca Cola) we stayed inside, waiting for the Typhoon to clear. This is when the first miracle on our trip happened, and it wasn’t an insignificant one. We were doing some intercessory worship during the first morning of Typhoon 19 (the whole city was on lock-down). During this set my leader Alyssa started praying for the early dissipating of the Typhoon. We joined in and we saw the fruits! On sunday (two days before the typhoon would really disappear, according to meteorologists) the news claimed that the Typhoon suddenly lost a lot of its strength and made a turn moving back to the sea. And they were right! The typhoon degraded into a tropical storm and had indeed made the turn towards sea. And as such, God removed the typhoon from Japan.

The country is doing fine right now, although some places still don’t have power. And even though the Japanese people experienced a lot of pain, it was an opportunity for us as a team to spread some love and joy into the nation. We had the possibility of evangelising at the universities, hospital, and on the streets using our music skills by worshipping Jesus. I got to talk with a lot of people and seeing their faces brighten as I could tell them about the true source of rest, comfort and well-being, and as such I had the priviledge of seeing Jesus move hugely in Tokyo. We also had the opportunity of coöperating with YWAM Tokyo and YWAM Queenstown and because of them there are more than a handful stories on their own. All in all this place is being nurtured by God for revival, although it all seems so distant right now.

After two weeks we left to Osaka to stay with YWAM Osaka, a base that is focused around performative arts (Gospel Choir) and evangelism. Here we are mostly serving their church, called Blessed Church International, by teaching English to the YWAM Staff (that solely consists of Japanese and Korean people) and the children attending the English School, which is part of BCI. The teaching has been fruitful, and I realise how God had prepared me for undertaking the ministry that I am doing right now. I also see how our team is going through a season of rest and trust, in which we can just enjoy the little things. That although we have had some beautiful manifestations of power, and although I am still praying for more, God wants us to focus and enjoy the little things He does to grow His Kingdom here on earth.

We have the unique opportunity of joining their Gospel choir and as such I am now singing and dancing (if you can call it dancing, it is more like moving.. but moving on) with Japanese and Korean people for Jesus. It is the most awesome and funniest thing in the world. OH AND THE THING I LOVE MOST is that we get to sing the oldschool song Danke für diesen Guten Morgen. I am the only European in the team and certainly the only guy on the team that understands German, so it is easy for me. But the rest is just trying, and they are being taught by a Japanese woman called Joy who went to Germany for an internship abroad for a year. It is all such a blessing. Just imagine learning a German song in Japan, taught by Japanese people. It’s wild. All in all it has been amazing.

The contrasts in this country are insane. People are striving here to function normally and you can see it daily. People are working over-hours and you see that their eyes are empty, they are tired in the mornings – the joy is gone. And the only people I meet that work so hard, yet spark joy and energy, are the beautiful people at the church. It is so clear that the rest of the Lord make you move mountains. God is showing me so much about resting in Him, and how essential He is to living life. And as such I’ll tell Japanese people about His rest every time of the day. I’ve seen them brighten up ’cause of those words.

They are afraid of immigrants and tourists, shy away from a hug that a few moments later lets them smile from ear to ear, are afraid of religion while they are so trapped in it themselves, and are so insecure about their own strengths and self-worth. And there’s a lot more. There are a lot of times when I realise how this place is not that different from the Netherlands, and it makes me scream for revival in the Netherlands.

When you go to sleep, do you agree that you are asleep when you are asleep? And when you wake up, would you agree that you have woken up when you are awake? 

Would you agree that those are two different states? People who don’t believe, are walking dead. They are asleep, and this is the Awakening.

Kanye West (2019)

And yet, those beautiful moments show that there is a shift happening here in Japan, though it’s still small. YWAM Tokyo and Osaka are doing such an amazing job giving love to the people and they just won’t shy away! All for the power of Jesus to the Glory of Jesus!

I am doing well here during all this. The people are so loving, the food is great (while I do really crave western food after three weeks of noodles, soy sauce and seaweed). The weather is nice, it is a nice temperature every day and the sun is warm. You don’t really notice it’s fall right now. The team is doing great too and I am so thankful that I am walking this road with them during this season! They are the most amazing human beings ever.

What I would ask is that you pray for me, because lately I don’t sleep as great as I used to, my feet are filled with blisters and wounds and the situation back home isn’t amazing either. So prayers are more than welcome! Jesus is King though, so I am convinced it will all turn out fine. I miss you guys, and I hope every one of you is doing well. I will try to write more posts, although it is getting more busy by the day. I love you! Speak to you soon.

One thought on “DTS BLOG: It has been ages (without western food) (NL/EN)

  1. Fijn wat van je te lezen, lieve David. Mooie informatie over waar je /jullie mee bezig bent/ zijn. Mijn advies: Volgens mij ga je lijden aan vitamine-tekorten. Houd dat in de gaten. Je klachten wijzen hierop. – na zoveel bijzondere ervaringen is het goed om een pauze in te lassen. Het verwerken van al die ervaringen is nodig voor je lichaam. Daarna kun je verder. Kijk ook naar deze signalen van je lichaam. Het voertuig van je ziel. Heb hiervoor respect. Veel liefs (met vertrouwen in jou)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *